Tíminn flýgur gjörsamlega. Litla skvísan er 4 mánaða í dag og dafnar mjög vel. Er farin að prófa röddina sína meir og meir og lætur aðeins heyra í sér. Enda er kominn tími til því hún er jú orðin þetta stór. En heldur samt áfram að sofa allar nætur án þess að vakna og er það bara geggjað!

Andri Már og Kristín komu í gærkvöldi og var gaman að sjá hvað Rebekka var ánægð að sjá stóra bróður sinn. Ég átti nú ekki von á því að hún yrði svona ánægð en kom skemmtilega á óvart.
Svo er bara að sjá hvað við gerum skemmtilegt með þeim. Sunnudagurinn 9 er allavega planaður en þá verður sú stutta skírð. Andri mun halda á undir skírn og vonandi mun það lukkast vel.
Fyndið frá því að segja að þegar Andri hélt á litlu í gærkvöldi þá kom bara skeifa á þá stuttu og svo nokkur tár. Það var reyndar ekkert að marka því hún var orðin dauðþreytt litla skinnið.

En síðast þegar sú stutta var viktuð og mæld þá var hún orðin 61cm og 6,8kg og er enn eingöngu á brjósti. Svo hún fær nógan rjóma hjá múttu túttu.

Skólinn hjá mér hefst þann 17.ágúst. Er bæði kvíðin og spennt en ég þarf að taka stærðfræði áfanga og er það aðal kvíðaefnið. Vonandi að það gangi samt vel.

Nóg í bili
túrilú

Það má nú segja að maður sé bara latur að skrifa eitthvað hér. Reyndar notar maður facebook svo mikið og fær fullt af kveðjum þar að ég held bara svei mér þá að það taki því ekki að skrifa hér! En sjáum til.

Hjúkkan sem hefur eftirlit með ungbörnum hér á svæðinu kom 29.Maí síðastliðinn og viktaði og mældi þá litlu. Við áttum reyndar ekki von á henni því hún hafði ekkert hringt né gert boð á undan sér. Við vorum bara úti í garði að sleikja sólina þegar dyrabjöllunni var hringt. Held svei mér þá að hún sé með Alzheimer á byrjunarstigi...hvað er svona flókið við að láta vita að maður ætli að líta við? Það leiðinlega við hana er að hún á líka svo erfitt með að standa við þann tíma sem hefur verið ákveðinn. Ef hún segist ætla að mæta kl 9:00 þá kemur hún rúmlega 10.  En allavega litlan kom fínt út og orðin 5,5 kíló og enn 58cm.

Svo fór ég á fund 28.Maí hjá IBC skólanum í Aabenraa. Þar hitti ég námsráðgjafa og jobkonsulent og var sá fundur bara fínn. Spurningin er núna hvort ég þurfi að taka bókfærslu áður en ég get hafið sjálft námið á næsta ári og svo þarf að finna praktikpláss. Skólinn mun hjálpa mér í því að finna plássið. Fæ vonandi úr því skorið fljótlega hvort ég þurfi að taka þessa bókfærslu eða ekki. Þarf reyndar að taka dönskupróf og það er eitthvað sem tekur bara stutta stund. Varðandi praktikpláss þá er ég búin að hringja á Kollund privat hospital og þarf að hringja aftur eftir 3 vikur þar sem ekki var alveg ákveðið hvort þeir tækju inn nema aftur, þetta er allt svo nýtt fyrir þeim. 
Skólinn þarf svo að fá undirskrifað plagg frá mínum fyrrv. yfirmanni hvað það var sem ég gerði hjá fyrirtækinu. Ég er búin að ná í skottið á honum og vona að hann sendi mér þetta sem fyrst. Held nefnilega að umsóknarfresturinn fyrir skólann renni út 1 eða 15 júlí svo það borgar sig að halda honum við efnið. Finnst þetta mjög spennó að vinna í þessu og hlakka til að fara í nám eftir fæðingarorlofið.   Vona bara að allt gangi upp.

Meira var það nú ekki í bili

Hvar á ég að byrja? Við erum búin að vera svo óheppin með Fiatinn okkar að það hálfa væri nóg. Fyrir jólin fór pústið og kostaði það slatta að gera við það. Svo þurftu bremsurnar sinn umgang og eitthvað airbagljós sem fór að loga sem líka þarfnast viðgerðar. Svo allt í allt erum við að punga út um 9500 krónum dönskum í viðgerðarkostnað á allt of stuttum tíma...púff. Við erum orðin svo svekkt að við erum farin að kíkja í kringum okkur eftir öðrum bíl, nennum ekki svona rugli. Sáum Opel Zafira Dísel bíl til sölu á sama stað og við keyptum Fiatinn forðum og höfum við fengið besta tilboðið í okkar bíl frá þeim bílasala. Bæði sölur í Tönder og Sönderborg tóku okkar bíl niður um helming verðlega séð. Ætli við kýlum ekki bara á þetta til að losna við drusluna og fá sæmilegt verð fyrir hann áður en hann verður verðlaus.
Við allavega þekkjum Opel Zafira ágætlega þar sem við áttum einn slíkan á Íslandi þegar við bjuggum þar. Við erum allavega mjög heit fyrir þessu en viljum að sjálfsögðu skoða allt til hlítar áður en við kýlum á þetta.

Annars höfum við þá ágætt, njótum veðurblíðunnar í botn og reynum að fá smá brúnku á kroppinn í sólinni. Mér veitir allavega ekki af ég er eins og næpa alltaf þar sem ég stunda ekki ljósabekkina

En ég var að lesa ansi merkilega grein á mbl um tvíburasystur hér í DK sem eru að verða kynþroska aðeins 7 ára gamlar og vita sérfræðingar ekki alveg hvað veldur þessu þó þeir séu með einhverjar kenningar. Mér finnst þetta alveg svakalegt þar sem fyrir mér eru 7 ára stelpur bara börn. Talað var um einhver efni í leikföngum og mat en ekkert var vitað með vissu en fleiri og fleiri tilfelli hér í DK eru að líta dagsins ljós.

En nóg í bili ...

Já þann 5.Apríl eignuðumst við litla prinsessu. Hún fæddist 50cm og vó 3250g. Það má heldur betur segja að þessi fæðing hafi gengið með undrun hratt. En ég ætla að stikla á stóru hvernig ferlið allt saman var:
Ég vaknaði um morguninn 6:15 með hríðarverki og var ekki alveg strax að kveikja á perunni og tók því verkjatöflu og ætlaði að leggja mig aftur. Verkirnir héldu áfram og kom næsti verkur 6:30 og var enn verri. Ég beið eftir næsta verk og kom hann 6:40. Þá ákvað ég að hringja á fæðingardeildina og lýsa þessu fyrir þeim. Þær samþykktu að þetta væru hríðarverkir og ég ætti bara að hringja þegar ég vildi koma og láta skoða mig. Ég pikkaði í Steina og sagði honum að nú væri þetta byrjað. Verkirnir héldu áfram á 5 mín fresti eftir þetta og var hringt í barnapíurnar strax og þeim tilkynnt þetta. Þau voru mætt hér rétt fyrir kl 9 og við brunuðum út úr húsi 9:15. Við vorum komin á sjúkrahúsið rétt rúmlega 9:30 og fékk ég ekki skoðun fyrr en 9:45. Þá mældist ég með 3 í útvíkkun og var bókuð inn á stofu. Þar tók nú ekki við nein hvíld því ég var með endalausar hríðir non stop frá því ég kom inn og fékk stofuna. Ég bað um mænudeyfingu en einhverra hluta vegna vannst enginn tími í það þar sem kl 10:30 var ég komin með 8 í útvíkkun og komin með rembingsþörf. Ég hélt því bara áfram að rembast og komst með naumindum upp á bekkinn og eftir það var þetta non stop rembingur og stelpan leit dagsins ljós 10:56. Alveg ótrúleg fæðing og ég ætlaði ekki að trúa því hversu hratt þetta gekk. Kannski eins gott líka því ég var búin að hafa mikla verki í marga daga án þess að eitthvað væri að gerast.
En það sem mér fannst sérstakt við þessa fæðingu var það að vatnið fór ekki í þetta skiptið heldur var belgurinn sprengdur í fæðingunni. Svo nú hef ég upplifað hvoru tveggja að missa vatnið og vakna upp við hríðar.
Ég fór heim samdægurs og beint upp í rúm að hvíla mig. Fannst yndislegt að geta bara verið heima með yndið mitt í mínu rúmi og algerlega afslöppuð.

Sú stutta dafnar mjög vel drekkur eins og herforingi og er búin að fara í sína fyrstu blóðprufu ( sem tekin er hún hælnum á þeim). 
Hjúkrunarkonan er væntanleg á morgun að vikta og mæla hana og ætlum við að baða hana í leiðinni. Gaman gaman og hlakka ég til að sjá viðbrögðin hjá Rebekku við því öllu saman. Annars hefur Rebekka verið mjög sátt við litla barnið og ekkert abbó sem betur fer. Hún fær að koma við hana og klappa henni eins oft og hún vill. Það fyrsta sem Rebekka sagði þegar hún sá hana var "sæl og blessuð" og við gátum ekki annað en skellt smá upp úr.

Jæja nóg að gera á litlu heimili... nú þarf að sinna börnum en ekki barni hahaha.
Bless í bili

Enn er ekkert farið að gerast hjá mér. Reyndar er ég ekki sett fyrr en á föstudaginn en hef haft bara hundleiðinlega verki of lengi og vil því bara ljúka þessu af. Nenni ekki að bíða lengur. Hélt alltaf að barnið kæmi fyrr þar sem þetta er annað barn og ekki langt þannig lagað frá síðustu fæðingu...en við sjáum til.

Rebekka er farin að snúa mömmu sinni um hvern sinn fingur þar sem mamma hennar er ekki jafn létt á sér og hún er vön að vera. Ég er í málamiðlunarleik allan daginn nánast og finn ég það á barninu að hún veit nákvæmlega á hvaða punkta hún á að ýta á mömmu sína til að fá sínu framgengt. Vonandi að mér takist nú að snúa þessu við þegar þessi ólétta er frá. Þrái bara svo að hafa barnapíu sem gæti farið með barnið út úr húsi svo ég gæti fengið að sofa smá því mig dauðlangar bara í þögn í kringum mig og rólega tónlist. Ferlega vond mamma að hugsa svona ... en það eru átök framundan og vil ég vera úthvíld fyrir það.
Ætlum að setja auglýsingu í lokalblaðið fljótlega og athuga hvort við fáum ekki barnapíu...það er nauðsynlegt fyrir alla.

Bíllinn okkar fór í skoðun í dag og auðvitað komst þessi drusla ekki í gegnum skoðun án athugasemda og þurfum við því að koma aftur með hann innan mánaðar. Hann þarf á verkstæði fyrst til að láta laga það sem sett var út á...GREAT... það verður skemmtilegur reikningur það. Langar bara svooo í annan bíl þar sem ég er komin með grænar fyrir þessu ökutæki...Ítalir kunna ekki að búa til bíla það er greinilegt. Þessi bíll er bara búinn að kosta of mikið í viðgerðir miðað við þá bíla sem við höfum átt og er þessi sá yngsti hingað til í DK.

En nóg af neikvæðni í bili...sumir dagar eru bara verri en aðrir.

Hún Rebekka nældi sér í hita blessunin í gær og er búin að vera frekar lítil í sér í allan dag. Fékk háan hita næstum 40° og skilur maður vel að svona grey verði frekar aum. Held nú að hún sé að hressast núna eða allavega vona ég það. Er frekar erfitt að vera með stóra bumbu og verki og barn sem vill stundum bara mömmu.

En það var frekar grátt um að litast í morgun..hafði snjóað smotterí og snjóaði meira að segja meira í dag. En sem betur fer er jörðin ekki hvít og því vonum við bara að vorið sigri þennan barning sem er í veðrinu núna.

Við vorum að fá þær fréttir að Andri Már og kærastan ætla að kíkja hingað til okkar í sumar. Þau verða hér í ágúst og stoppa í viku. Bara frábært því þá getum við skírt í leiðinni...ekki amalegt. Andri er bara kominn í það hlutverk að halda á undir skírn..tíhí. Hlökkum að sjálfsögðu til að fá þau skötuhjúin í heimsókn.
Vitum ekki af fleirum sem ætla að koma en það er líka skiljanlegt sökum kreppunnar. Erfum það auðvitað ekki við neinn.

9 dagar í að ég léttist samkvæmt sónar og vona ég að ég þurfi ekki að ganga framyfir. Verkirnir á kvöldin eru ekkert sérlega þægilegir svo stundum vonar maður bara að þetta fari að gerast.

Bless í bili

Í dag ætlum við fjölskyldan að kíkja til Kolding á Hörpu, Hafliða og Björgu og co. Hlakka mikið til að sjá þau öll. Blíðskaparveður úti sól og 10 stiga hiti...yess held að vorið sé bara að koma.

Ég settist með stól út í sólina í von um að fá pínu frekknur í andlitið... er alveg eins og næpa og kem alltaf þannig undan vetri. Það var yndislegt að finna hvað sólin er farin að verma mikið. Vorið er líka frábær tími trén að springa út og fuglarnir á kafi í tilhugalífinu. Talandi um fuglana...úff þetta getur stundum farið yfir strikið hjá þeim þetta endalausa tilhugalíf.. en þeir verða víst að fá að syngja í friði.

Elli bróðir 26 ára í dag...til hamingju með daginn litli karl vonandi átt þú bara góðan dag.

En best að tékka á myndavélinni svona áður en við förum í bíltúr upp í Kolding. Ætla svoleiðis að mynda börnin og mæðurnar í tætlur

Bæjó

Já það má segja að við höfum lotið í lægra haldi fyrir brunabjöllustríðinu sem við háðum hér fyrir ekki alls löngu. Við fáum reyndar alveg frið á miðvikudögum í hádeginu en í staðinn glymur bjallan nú klukkan 18:00 alla miðvikudaga.
Skondna við þetta er að Rebekka á litla brunabjöllu í legóinu sínu og hefur pabbi hennar stundum hringt bjöllunni og sagt eldur eldur við hana. Hún kom því hlaupandi fram hér rétt áðan kallandi eldur eldur þegar hún heyrði í Kollund bjöllunni. Skondin mús.

Við fórum í smá bíltúr í góða veðrinu og kíktum til þýskalands. Við þurftum að skipta út Basinu sem við höfðum keypt fyrir bílstólinn okkar "gamla" því það passaði ekki. Fengum að vita það að ekkert base væri til fyrir okkar stól sem er keyptur 2007. Ferlega spælandi. Við fengum því innleggsnótu og keyptum borð og stóla fyrir Rebekku svo hún geti sitið og litað. Hún var ferlega hrifin af þessu og vígði það með grát þegar heim var komið því hún datt auðvitað beint á hausinn af stólnum því hún var að príla. En fall er fararheill og vonandi lærir hún af þessu.

Harpa og Hafliði komu til Danmerkur í dag og ætlum við að kíkja á þau við tækifæri.

Ljósmóðir á morgun og hitti ég þá sömu ljósmóður og ég var hjá þegar ég var ófrísk af Rebekku. Það verður gaman því ég kann mjög vel við hana. Verður líka spennandi að vita hvort að krílið sé eitthvað að fara að skorða sig eða hvað það ætlar að gera... það eru allavega búin að vera hrikaleg læti undanfarna daga.

Já ég náði mér í einhverja magakveisu á föstudaginn og laugardaginn og var alveg frá. Fannst bara eins og ég væri að fara af stað á föstudagsmorguninn verkirnir voru svo sárir. En ég lagðist bara niður aftur og þá fóru þessir verkir. Næsti dagur byrjaði á uppkasti og varð ég bara hundslöpp allann þann dag. Hefði verið gott að geta sett á pásu að vera foreldri akkurat þarna...en það er víst bara alls ekki hægt. Sem betur fer er ég orðin góð í dag og vona bara að enginn annar á heimiliu fái þennan óþverra.

Dagurinn í dag átti að vera gestadagur. Gummi og Ragga ætluðu að kíkja svo og frændi hans Steina. Gummi og þau voru svo óheppinn að það sprakk ofn hjá þeim svo þau komust ekki og enn höfum við ekki heyrt hvort/hvenær er von á Steina Jóns. Og ég sem var búin að hafa fyrir með því að baka....arrg get orðið svo pirruð. Kem ekki til með að lyfta hendi næst þegar einhver tilkynnir komu sína..hahaha.

En vaggan er komin í hús og ég setti hana bara saman á föstudaginn. Fannst ég svo dugleg að geta þetta sjálf
Skellti svo í þvottavél því sem fylgdi með eins og sængurfötunum og já þessu sem gerir það að verkum að börnin festast ekki í rimlunum..man aldrei hvað þetta kallast. svo nú er það tilbúið og bara eftir að setja utanum.

En ætli maður fari ekki að skoða hvað á að vera í kvöldmatinn í kvöld...reikna ekki með því að fólk reki inn nefið úr þessu.

Túrilú

Jebb ég fór á fund í dag hjá Jobcenter í Aabenraa. Fundurinn átti í stórum dráttum að snúast um það hvað ég hefði verið dugleg að sækja um vinnu en þar sem ég er kasólétt og á leið í fæðingarorlof að þá var það alger óþarfi og nýtti ég mér tímann til að spurjast fyrir um menntunarmöguleika eftir fæðingarorlofið. Konan sem ég talaði við var mikill viskubrunnur og sagði mér margt gagnlegt. Ég ákvað að spurja hana sem dæmi hvað þyrfti til að ég gæti farið í nám sem læknaritari. Hún gaf mér allar þær upplýsingar sem ég þurfti og notaði ég ferðina í leiðinni til að kíkja inn í IBC skólann í Aabenraa og ræddi þar við jobkonsulent sem vissi allt um þetta líka. Hann benti mér á að það eina sem ég þyrfti að taka áður en ég gæti hafið sjálft námið væri námskeið sem tæki 12 vikur. Lét mig svo hafa plögg með mér heim sem ég get skoðað og pælt í. Frábær dagur að mínu mati og frábært að hafa fengið þessar útskýringar.

Á laugardag ætlum við svo að kíkja upp í Kolding. Steini þarf að erindast þar og við mæðgur ætlum að fara með, enda ekki svo oft sem við erum á þessum slóðum. Kíkjum á Björgu og co í leiðinni og sníkjum kaffisopa
Vonum bara að það verði ekki svona rok og rigning eins og í dag..brrr.

Þetta var nú svona það helsta sem mér dettur í hug að segja frá í dag..

Verð nú bara að monnta mig aðeins á fóstursyninum honum Andra Má. Hann var að spila í gær í Gettu Betur þætti og tók sig svo vel út. Gaman að heyra hann loksins spila en hann hefur verið í þessari hljómsveit lengi. Endilega kíkja bara inn á www.ruv.is vefsjónvarp og kíkja á guttann...hann er á trommunum.
Skilst að þeir kapparnir eigi að spila undir í söngleik sem FSU setur upp núna í vor. Það verður gaman fyrir þá.

Annars er bara 8 stiga hiti og rok og allur snjór farinn jibbí. Fær alltaf svona vorfíling þegar hitastigið hækkar svona.

En núna eru bara 6 vikur í lendingu hjá mér..samkvæmt sónar. Spennandi að vita hvort ég eigi fyrir tímann nú eða gangi "framyfir". Ég finn allavega að ég er orðin ansi þung á mér, eðlilega. En plúsinn er að það er ekki hásumar og maður að deyja úr hita. Svo ekki get ég kvartað yfir því. Hlakka bara til að fá krílið í hendurnar.

Við skruppum reyndar niður í Karstadt í DE núna á fimmtudaginn var sem er ekki frásögu færandi nema að ég var að fara að borga við einn kassann og fæ svona dúndur spark á mjög vondan stað svo ég kippist öll til, konan sem stóð við kassann fölnaði upp og hélt ábyggilega að ég væri bara að fara að fæða og spurði hvort allt væri í lagi..hahahaha æi mér fannst þetta ferlega fyndið. Hún var svo alvarleg greyið konan.

Skilst að konudagurinn sé í dag... njótið hans elskurnar og borðið mikið af bollum í dag og á morgun...enda eru þessir 3 dagar framundan Bolludagur, sprengidagur og öskudagur.

túrilú

Furðulegt veður þessa dagana. Einn daginn snjóar þann annan er hláka... spurning um að fá þetta á hreint hvað verður..haha. Allt hvítt í morgun þegar ég fór á fætur en það er svona eins og slydda akkurat núna svo það festist ábyggilega ekkert þetta litla sem féll. Mig langar nú bara að fá vorið í Mars.. enda svo stutt í þann mánuð.
 
Á að mæta á fund hjá jobcenter núna í næstu viku. Langar að ræða aðeins mína möguleika eftir fæðingarorlofið en það er lítið sem hægt er að skikka mig í akkurat núna. Ég hef mikið verið að hugsa um nám og langar að fá á hreint hvar vantar fólk áður en ég mennta mig bara eitthvað. En vonandi fæ ég einhver svör varðandi þetta allt í næstu viku.
Er einhvern veginn svo viss um að ég fái enga vinnu nema með eitthvað plagg í hendinni. Skil það svo sem alveg þetta er mun stærra land en Ísland og erfiðara að komast í vinnu í gegnum  mann sem þekkir mann eins og oft tíðkast á Íslandi.

Langar að óska henni Ágústu Maríu til hamingju með 2ára afmælið sitt í dag. Ótrúlegt hvað tíminn flýgur áfram og maður sér það best á börnunum.

Bless í bili

Ja hérna... við sem héldum að ekki myndi snjóa meira þennan veturinn. En bíddu nú við það fór að snjóa fyrir 2 dögum síðan svo frysti svo ekki bráðnaði sá snjór og í dag heldur áfram að snjóa. Það er ekta veður til að draga krílin um á snjóþotu eigi maður svoleiðis... sé það allavega fyrir mér.

Nú er ég komin 33 vikur. Líðanin er bara góð og ekki yfir neinu að kvarta. Krílið hamast og hamast í bumbunni og hittir oft á vonda staði svo maður getur varla hreyft sig.. en það fylgir bara.

Rebekka dáist af snjónum í gegnum svalahurðina, vá vá segir hún trekk í trekk, en hún er ekki eins brött að labba í honum.. hún á það til að detta bara. Svo liggur hún bara og bíður eftir aðstoð...skondin.

En þá er enn ein helgin að renna í garð... skiptir okkur svo sem minnstu máli allir dagar eins hér svo sem. En eigið góða helgi og farið vel með ykkur.

Fimmtudagurinn var nú meiri sorgardagurinn allavega hjá mér. Tinni greyið sofnaði svefninum langa hjá doksa og ég vældi bara eins og smástelpa yfir þessu öllu saman. Hormónarnir yfirtóku mig alla og ég fékk ekki við neitt ráðið. Kannski ekki skrýtið þetta dýr hefur fylgt manni í meira en 7 ár og því eðlilegt að maður hafi bundist honum tilfinningaböndum.
Þar sem ég er alin upp í sveit hélt ég nú að myndi nú alveg ráða við þetta og halda ró minni en neibb... og í raun var það bara fínt að fá smá útrás og kveðja hann með tárum.

En tíminn hjá ljósmóðurinni var fínn. Fékk að vita að ég á að hitta mína gömlu ljósmóður í næsta skipti en hún er sjálf að koma úr fæðingarorlofi... það verður gaman því mér finnst þessi voða skrítin eitthvað. En ég fékk að heyra fínan hjartslátt og er þetta í annað sinn sem notað er svokallað tæki á mig í staðinn fyrir þessa gamaldags pípu sem læknirinn notar. Höfuðið snýr niður en er ekki fastskorðað enn. Eins gott að krílið fari nú ekki að setjast á bossann úr þessu... það tekur því ekki.

Mér gengur bara vel að þvo barnafötin á krílið. Er samt ekkert að stressa mig á þessu tek svona slurk með þegar ég þvæ af okkur. Svo þetta er allt í rólegheitum.

Stefnum á að kaupa vögguna núna um mánaðarmótin og verður gaman að setja hana upp. Finnst allt svona svo skemmtilegt.. fæ svona ekta hreiðurtilfinningu hahaha. Þó svo að ég komi nú ekki til með að setja hana saman þá er ákveðið kikk í því að horfa á Steina og skipa honum fyrir hahahha.

Eigið áframhaldandi góða helgi

Jæja þá verð ég að deila smá reynslusögu varðandi þennan svefnplástur sem ég varð mér út um í gær og setti á Rebekku. Ég setti hann á hana (bak við hægra eyrað) um klukkan 19:50 og hún fór að sofa kl 20:45 og var sofnuð kl 21:00. Hún svaf alla nóttina og vaknaði fyrst kl 6:30 sem er jú kannski pínu snemmt en það er í fínu lagi svo framarlega sem hún nær að sofa alla nóttina. Í fyrsta skipti í LANGAN tíma gátu allir hér á þessu heimili sofið alla nóttina. Voða ljúft 
Svo við ætlum bara að halda þessu áfram með hana og eigum 4 plástra eftir sem við ætlum að nota svona spari.
Öll ráð sem við höfum notað hafa ekki gengið og hún hefur verið að vakna oftar á nóttunni en eðlilegt þykir miðað við svona stórt barn. Svo eitthvað urðum við að gera til að athuga hvort hún væri bara svona eða hvort hægt væri að fá hana til að sofa með öðrum aðferðum en lyfjum. Finnst þetta bara snilld.

Í dag og kvöld er síðasti dagurinn okkar með honum Tinna. Við förum með hann á morgun til dýralæknis og látum svæfa hann. Skrítin tilhugsun að hann verði ekki lengur hér í húsinu rápandi út um allt með Rebekku á eftir sér. En þetta er öllum fyrir bestu. Ekki skemmtileg ákvörðun en ákvörðun samt sem við bökkum ekki með.

En ætli ég láti þetta ekki duga í bili.. fer til ljósmóður á morgun í skoðun og svo ekki til læknis fyrr en í viku 34.